دانشگاه کاشان مطالعات عرفانی ۲۰۰۸-۶۵۵۵ 15 1 2019 07 23 a نگاهی به وطن مألوف از دیدگاه مولانا بر اساس مثنوی 201 226 113182 10.22052/1.29.201 FA ریحانه کریمائی استادیار حق‌التدریس دانشگاه آزاد اسلامی دماوند و دانش‌آموخته دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران ماندانا هاشمی اصفهان عضو هیئت‌علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران Journal Article 2023 01 29 a دغدغۀ وجود جهانی دیگر که از آن با عنوان «وطن مألوف» یاد می‌شود، در ذهن بشرِعهد باستان تا انسان قرن بیست‌ویکم، همواره وجود داشته است. مولانا نیز در اندیشه‌های عرفانی خود، برای انسان وطنی فرامادی متصور شده است که این خاستگاه، تفاوت‌های اقلیمی و زبانی را کمرنگ می‌کند. این پژوهش به روش توصیفی‌تحلیلی نگاهی به مفهوم وطن مألوف بر اساس مثنوی معنوی دارد. جاودانگی انسان در مثنوی، با دستیابی به وطن اصلی فراهم می‌شود. این جاودانگی به‌تدریج هم می‌تواند صورت بگیرد و هر انسانی با هر رتبه‌ای، دور از این تعالی و کمال نیست. مولانا معتقد است با تهذیب نفس و طی مراحل سلوک می‌توان بازگشتی اختیاری داشت و حتی هنگام حیات دنیوی نیز از مبدأ الهی بهره برد. از دیدگاه مولانا، وطن مألوف، مکانی دور از دسترس نیست و راه دستیابی به آن «انسان بودن» است و بس. https://s-erfani.kashanu.ac.ir/article_113182_c2a7c33414e8fc91c363459d730782ea.pdf