فخریات قدسی در دیوان ابن‌عربی

نویسندگان

چکیده

فخر، قدمتی به درازنای عمر و زندگی بشر دارد و دلبستگی‌های انسان را به ابراز وجود و زیبایی-پرستی و خوددوستی نشان می‌دهد. شاعر در شعر فخر به تمام داشته‌های خود می‌بالد. بالیدن به باورهای دینی و دانش ویژه، یکی از محورهای فخر شاعران است. نوع ویژه‌ای از فخر دینی با امور معنوی و اشراقی از نوع والای آن یعنی تقرب به محبوب حقیقی و یکی شدن با او در ارتباط است. این نوع فخر، «فخر قدسی» نامیده می‌شود. خاستگاه این نوع فخر، قلب پاک و مطمئن و تسلیم محض بودن در برابر محبوب حقیقی است. در این پژوهش، پس از مقدمه‌ای درباره فخر و تبیین فخر قدسی، نمونه‌هایی از این نوع فخر در چهار محور فخر به ارتباط با پروردگار، فخر به ارتباط با پیامبر(ص)، فخر به حبّ مطلق، و فخر به خویشتن، در دیوان ابن‌عربی مورد برسی و تحلیل قرار گرفته است، و پس از بررسی، نتیجه به دست آمده نشان از آن دارد که ابن‌عربی به امور معنوی و اشراقی از نوع والای آن یعنی تقرّب به محبوب و یکی شدن با او نظر دارد و انگیزه فخر قدسی او، نشان دادن جایگاه انسان و ارتباط او با حقیقت مطلق است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Holy Egotism in Ibn ‘Arabi`s Diwān

نویسندگان [English]

  • h Keyāni
  • s.f Mirqāderi

چکیده [English]

The history of egotism is as long as human`s life. It shows that human being is interested in self-love which is expressing and praising his beauty. In the “poem of egotism”, the poet appreciates all his properties. One of the fundamental topics in the poem of egoism is praising religious beliefs and specific knowledge.
One of the specific types of religious egotism is related to highly spiritual affairs, which are approaching God and unifying Him. This kind of egoism, entitled as “Holy Egotism”, is aroused from a pure heart that is confident and submissive to God.
After a glance at Ibn ‘Arabi`s life and an explanation about holy egoism, the present article scrutinizes instances of four types of holy egoism in Ibn ‘Arabi`s Diwān egoism on relationship with God, relationship with Prophet, total love, and self-love. The results indicate that Ibn ‘Arabi concerns about highly spiritual affairs which are approaching God and unifying Him. It is also found out that when writing poems of egoism, Ibn ‘Arabi was aimed at showing human’s status and his relationship with sheer truth.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Islamic Mysticism
  • Egoism
  • Holy Egotism
  • Ibn ‘Arabi
  • تاریخ دریافت: 09 بهمن 1401
  • تاریخ بازنگری: 06 اسفند 1402
  • تاریخ پذیرش: 09 بهمن 1401