منابع
اخوانالصفا. (1396). رسائل اخوان الصفا و خُلان الوفاء. تهران: میراث مکتوب.
اکبری، منوچهر و علینژاد، مریم. (۱۳۹۶). جلوههای تصویری اندیشههای عرفانی عزیزالدین نسفی در رسالۀ انسان کامل. سبکشناسی نظم و نثر فارسی، شمارۀ ۳۵، ۱۶۹-۱۸۴.
حافظ، شمسالدین محمد. (1396). دیوان حافظ با مجموعۀ تعلیقات و حواشی (علامه محمد قزوینی). به اهتمام عبدالکریم جربزهدار. تهران: اساطیر.
رازی، نجمالدین. (1399). مرصاد العباد من المبدأ الی المعاد. به اهتمام محمدامین ریاحی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
سبزواری، حاج ملا هادی. (1368). شرح منظومۀ الهیات بالمعنی الأخص. به اهتمام دکتر مهدی محقق. تهران: دانشگاه تهران.
سیدان، الهام و پورعماد، سارا. (۱۳۹۶). بررسی و تحلیل جامعهشناختی ذوق ادبی با تأکید بر مرصاد العباد نجمالدین رازی. نشریۀ نثرپژوهی ادب فارسی (ادب و زبان)، 20 (41)، 161-181.
شبستری، شیخ محمود. (1365). مجموعۀ آثار. تصحیح صمد موحّد. تهران: طهوری.
شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1392). زبان شعر در نثر صوفیه. تهران: سخن.
صفا، ذبیحالله. (1369). تاریخ ادبیات ایران (جلد سوم). تهران: فردوس.
عفیفی، ابوالعلاء. (1396). کتاب فصوص الحکم و مکتب ابنعربی (شرح فصوص الحکم). تهران: روزنه.
کریمی مالامیر، محبوبه. (۱۳۹۲). بررسی جنبههای بیانی مرصاد العباد (تشبیه و استعاره). پایاننامۀ دانشگاه پیام نور استان البرز.
کشاورزی، حکیمه. (۱۳۹۱). بررسی و تحلیل وجوه زیباییشناسی در مرصاد العباد. پایاننامۀ دانشگاه سلمان فارسی کازرون.
لاهیجی، محمد بن یحیی. (1371). مفاتیح الأعجاز فی شرح گلشن راز. تهران: زوّار.
مطهری، مرتضی. (1332). اصول فلسفه و روش رئالیسم. تهران: صدرا.
نسفی، عزیزالدین. (۱۳۷۸). عزیز نسفی. لوید وینسنت جان ریجون. ترجمۀ مجدالدین کیوانی. تهران: مرکز.
نسفی، عزیزالدین. (۱۳۸۴). انسان الکامل. تصحیح ماریژان موله. تهران: انتشارات طهوری.
نیکلسون، ا. رینولد. (۱۳۵۸). تصوف اسلامی و رابطۀ انسان و خدا (فکر شخصیت در تصوف). ترجمۀ محمدرضا شفیعی کدکنی. تهران: توس.
هجویری، علیبن عثمان. (۱۳۰۴/ ۱۹۲۶). کشف المحجوب. با سعی و اهتمام و تصحیح والنتین ژوکوفسکی. سنت پترزبورگ.
هجویری، علی بن عثمان. (۱۳۹۲). کشف المحجوب. با مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمود عابدینی. تهران: سروش.
مطالعات عرفانی