قرآن کریم.
نهج البلاغه. گردآورنده: شریف رضی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. (۱۴۰۴ق). الشفا: الالهیات. قم: منشورات المکتبة المرعشیة.
ابن‌عربی، محیی‌الدین. (۱۴۰۵ق). الفتوحات المکیه. بیروت: دار صادر.
ابن‌عربی، محیی‌الدین. (بی‌تا). فصوص الحکم. به‌کوشش ع. عفیفی. قاهره: دارالکتب المصریة.
اسپینوزا، باروخ. (۱۳۶۰). اخلاق. ترجمۀ محسن جهانگیری. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
استیس، والتر ترنس. (۱۳۷۹). عرفان و فلسفه. ترجمۀ بهاءالدین خرمشاهی. تهران: طرح نو.
امینی‌نژاد، علی. (۱۳۹۵). عرفان نظری. قم: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
اوپانیشادها. (۱۳۵۲). سرّ اکبر. ترجمۀ دارا شکوه. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
ایزوتسو، توشی‌هیکو. (۱۳۷۸). صوفیسم و تائوئیسم: تطبیق عرفان ابن‌عربی و عرفان چینی. ترجمۀ م‍ح‍م‍دج‍واد گوهری . تهران: نشر روزنه.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶الف). تسنیم: تفسیر موضوعی قرآن کریم (جلد ۶). قم: مرکز نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶ب). رحیق مختوم: شرح حکمت متعالیه در قرآن و عرفان. قم: مرکز نشر اسراء.
دانا، سید علیرضا و جوادی، محسن. (1397). بود و نمود؛ تحلیل دیدگاه ملاصدرا دربارۀ وحدت وجود. دوفصلنامۀ علمی حکمت صدرایی، 7 (1)، 57-70. doi: 10.30473/pms.2018.5011
دکارت، رنه. (۱۳۷۹). تأملات در فلسفهٔ اولی. ترجمۀ یدالله موقن. تهران: خوارزمی.
رمضانی، حسن. (۱۳۹۲). تحریر تمهید القواعد فی شرح قواعد التوحید و الوجود. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
سبزواری، ملاهادی. (۱۳۷۵). شرح منظومه. قم: بوستان کتاب.
سهروردی، شهاب‌الدین یحیی. (۱۳۸۰). حکمة الاشراق. تهران: انتشارات سروش.
سعیدی‌مهر، محمد، و شهیدی، سعیده سادات. (1382). بررسی تحلیلی اصل علیت بر مبنای وحدت شخصی وجود در حکمت متعالیه. پژوهش‌های فلسفی –کلامی، 4 (15-16)، 72-87.
شبستری، محمود. (۱۳۸۵).گلشن راز. تصحیح بهروز ثروتیان. تهران: امیرکبیر.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (ملاصدرا). (۱۳۸۲). الحکمة المتعالیة فی الأسفار الأربعة العقلیة. چ3. تهران: مؤسسۀ مطالعات اسلامی دانشگاه تهران ـ مک‌گیل.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۶۳). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۶۹). رسالة الولایة. قم: بوستان کتاب.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۷۵). نهایة الحکمة. چ2. قم: بوستان کتاب.
فخرالدین رازی (فخر رازی)، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ق). المباحث المشرقیة فی علم الالهیات و الطبیعیات. بیروت: دارالکتب العلمیه.
فیاضی، غلامرضا. (۱۳۹۴). شرح نهایة الحکمة. قم: مرکز بین‌المللی علوم اسلامی.
قیصری، داوود بن محمود. (۱۳۸۴). شرح فصوص الحکم ابن‌عربی. قم: انتشارات بیدار.
گرجیان، علی‌اکبر. (۱۳۹۴). مقاله‌هایی در الهیات فلسفی معاصر. تهران: سمت.
گیتا، بهاگاواد. (۱۳۶۶). گیتا: کتاب مقدس هندوان. ترجمۀ ذبیح‌الله منصوری. تهران: بنگاه ترجمه و نشر.
نبویان، سید محمدمهدی و نبویان، سید محمود. (1392). وحدت وجود از دیدگاه صدرالمتألهین. آیین حکمت، ۵ (18)، 177-207.
اکبرزاده نجار، فاطمه، الهی‌منش، رضا، ابوالحسنی، رحمان و کیوانفر، محمد. (1403). بررسی مقایسه‌گونۀ اندیشۀ وحدت شخصی وجود از دیدگاه عرفا و ملاصدرا.(e209024) پژوهشنامه مذاهب اسلامی.
یزدان‌پناه، سید یدالله. (۱۳۹۰). مبانی عرفان نظری. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
قرآن کریم.
نهج البلاغه. گردآورنده: شریف رضی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
ابن‌سینا، حسین بن عبدالله. (۱۴۰۴ق). الشفا: الالهیات. قم: منشورات المکتبة المرعشیة.
ابن‌عربی، محیی‌الدین. (۱۴۰۵ق). الفتوحات المکیه. بیروت: دار صادر.
ابن‌عربی، محیی‌الدین. (بی‌تا). فصوص الحکم. به‌کوشش ع. عفیفی. قاهره: دارالکتب المصریة.
اسپینوزا، باروخ. (۱۳۶۰). اخلاق. ترجمۀ محسن جهانگیری. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
استیس، والتر ترنس. (۱۳۷۹). عرفان و فلسفه. ترجمۀ بهاءالدین خرمشاهی. تهران: طرح نو.
امینی‌نژاد، علی. (۱۳۹۵). عرفان نظری. قم: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
اوپانیشادها. (۱۳۵۲). سرّ اکبر. ترجمۀ دارا شکوه. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
ایزوتسو، توشی‌هیکو. (۱۳۷۸). صوفیسم و تائوئیسم: تطبیق عرفان ابن‌عربی و عرفان چینی. ترجمۀ م‍ح‍م‍دج‍واد گوهری . تهران: نشر روزنه.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶الف). تسنیم: تفسیر موضوعی قرآن کریم (جلد ۶). قم: مرکز نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۸۶ب). رحیق مختوم: شرح حکمت متعالیه در قرآن و عرفان. قم: مرکز نشر اسراء.
دانا، سید علیرضا و جوادی، محسن. (1397). بود و نمود؛ تحلیل دیدگاه ملاصدرا دربارۀ وحدت وجود. دوفصلنامۀ علمی حکمت صدرایی، 7 (1)، 57-70. doi: 10.30473/pms.2018.5011
دکارت، رنه. (۱۳۷۹). تأملات در فلسفهٔ اولی. ترجمۀ یدالله موقن. تهران: خوارزمی.
رمضانی، حسن. (۱۳۹۲). تحریر تمهید القواعد فی شرح قواعد التوحید و الوجود. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
سبزواری، ملاهادی. (۱۳۷۵). شرح منظومه. قم: بوستان کتاب.
سهروردی، شهاب‌الدین یحیی. (۱۳۸۰). حکمة الاشراق. تهران: انتشارات سروش.
سعیدی‌مهر، محمد، و شهیدی، سعیده سادات. (1382). بررسی تحلیلی اصل علیت بر مبنای وحدت شخصی وجود در حکمت متعالیه. پژوهش‌های فلسفی –کلامی، 4 (15-16)، 72-87.
شبستری، محمود. (۱۳۸۵).گلشن راز. تصحیح بهروز ثروتیان. تهران: امیرکبیر.
صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم (ملاصدرا). (۱۳۸۲). الحکمة المتعالیة فی الأسفار الأربعة العقلیة. چ3. تهران: مؤسسۀ مطالعات اسلامی دانشگاه تهران ـ مک‌گیل.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۶۳). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۶۹). رسالة الولایة. قم: بوستان کتاب.
طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۷۵). نهایة الحکمة. چ2. قم: بوستان کتاب.
فخرالدین رازی (فخر رازی)، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ق). المباحث المشرقیة فی علم الالهیات و الطبیعیات. بیروت: دارالکتب العلمیه.
فیاضی، غلامرضا. (۱۳۹۴). شرح نهایة الحکمة. قم: مرکز بین‌المللی علوم اسلامی.
قیصری، داوود بن محمود. (۱۳۸۴). شرح فصوص الحکم ابن‌عربی. قم: انتشارات بیدار.
گرجیان، علی‌اکبر. (۱۳۹۴). مقاله‌هایی در الهیات فلسفی معاصر. تهران: سمت.
گیتا، بهاگاواد. (۱۳۶۶). گیتا: کتاب مقدس هندوان. ترجمۀ ذبیح‌الله منصوری. تهران: بنگاه ترجمه و نشر.
نبویان، سید محمدمهدی و نبویان، سید محمود. (1392). وحدت وجود از دیدگاه صدرالمتألهین. آیین حکمت، ۵ (18)، 177-207.
اکبرزاده نجار، فاطمه، الهی‌منش، رضا، ابوالحسنی، رحمان و کیوانفر، محمد. (1403). بررسی مقایسه‌گونۀ اندیشۀ وحدت شخصی وجود از دیدگاه عرفا و ملاصدرا.(e209024) پژوهشنامه مذاهب اسلامی.
یزدان‌پناه، سید یدالله. (۱۳۹۰). مبانی عرفان نظری. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
مطالعات عرفانی